Column: Laadkabel voor je EV: zo kies je het juiste type, vermogen en lengte

Je hebt een elektrische auto, maar bij de laadkabel begint de verwarring. Type 2, 1-fase, 3-fase, 16A, 32A: het lijkt een alfabetsoep. In dit artikel zetten we op een rij wat die termen betekenen, hoe je bepaalt wat jouw auto aankan en waar je bij kabellengte en kwaliteit op moet letten.

Type 2 is de standaard, maar niet het hele verhaal

Vrijwel elke EV die in Europa verkocht wordt, heeft een type 2-aansluiting voor wisselstroom (AC). Dat is de ronde stekker met de afgeplatte bovenkant. De kabel die je zelf meeneemt om aan een openbare paal of wallbox te laden, is een zogenoemde mode 3-kabel: aan beide kanten type 2.

Oudere of geïmporteerde modellen kunnen een type 1-aansluiting hebben, bijvoorbeeld de eerste Nissan Leaf of de Mitsubishi Outlander PHEV. Daarvoor heb je een adapterkabel type 1 naar type 2 nodig. Snelladen (DC) loopt via een vaste kabel aan de laadpaal zelf, meestal met CCS2-stekker. Daar hoef je dus niets voor mee te nemen.

Hoeveel vermogen kan jouw auto echt verwerken?

Dit is het punt waar de meeste mensen te veel of te weinig kopen. Het vermogen dat je thuis of aan de paal haalt, wordt bepaald door de zwakste schakel in de keten: de laadpaal, de kabel en de boordlader van de auto.

• 1-fase 16A – ongeveer 3,7 kW
• 1-fase 32A – ongeveer 7,4 kW
• 3-fase 16A – ongeveer 11 kW
• 3-fase 32A – ongeveer 22 kW

Heeft je auto een boordlader van 11 kW, dan levert een 22 kW-kabel je niets extra's. Andersom is het wél zonde: hang je een 11 kW-auto aan een 1-fase 16A-kabel, dan laad je op een derde van de snelheid. Een kabel die méér aankan dan je auto nodig heeft, is overigens nooit gevaarlijk. De auto en de paal onderhandelen onderling over de stroomsterkte; de kabel geeft via een weerstand door wat hij maximaal mag doorlaten.

Thuis of onderweg?

Veel huishoudens hebben een 1-fase aansluiting, of 3-fase maar met beperkte zekeringen. Thuis haal je dan sowieso geen 22 kW. Aan openbare palen is 11 kW inmiddels gangbaar. Een 3-fase 32A-kabel is dus vooral interessant als je regelmatig bij snelle AC-palen staat en je auto het aankan.

Laden zonder vaste laadpaal

Niet iedereen kan een wallbox laten plaatsen. In een huurwoning, bij tijdelijk wonen of op een gedeelde parkeerplaats is een mobiele thuislader vaak de praktische oplossing. Dat is een lader met ingebouwde elektronica die je aansluit op een krachtstroomaansluiting (CEE, 1- of 3-fase) of op een geaarde wandcontactdoos (Schuko). De betere modellen laten je de stroomsterkte instellen, zodat je de groep niet overbelast.

Wie zich wil inlezen in welke kabel of mobiele lader bij een specifiek merk en model past, vindt bij een specialist als Voldt® Nederland overzichten per automerk en uitleg over fases, stroomsterktes en certificering. Dat scheelt gokwerk bij het vergelijken.

Let op: via een Schuko-stopcontact laad je met circa 2,3 kW, en dan nog alleen als de groep en de bedrading het aankunnen. Dat is noodladen, geen dagelijkse oplossing. Het vast installeren van een laadpunt laat je over aan een erkende installateur.

Waar je echt niet aan moet beginnen

Een paar dingen die in forumdiscussies steeds terugkomen:

• Geen kabelhaspel. Een opgerolde haspel bouwt warmte op en kan smelten. Ook afgerold is een dunne haspel ongeschikt voor urenlang vollasten.
• Geen huis-tuin-en-keukenverlengsnoer. Liever één kabel in de juiste lengte dan twee gekoppelde stukken.
• Geen zelfbouw aan stekkers. Laadstekkers bevatten een codeerweerstand en vaak temperatuurbeveiliging. Daar sleutel je niet aan.
• Controleer je stopcontact. Een oud, verbrokkeld of warm wordend stopcontact is een reëel brandrisico bij langdurige belasting.

Lengte, kwaliteit en onderhoud

Kies de lengte op de slechtste parkeersituatie die je regelmatig tegenkomt, niet op de beste. Vijf meter is voor veel mensen krap zodra de paal aan de andere kant van de auto staat of je achterstevoren moet parkeren. Zeven tot tien meter is een veiligere gok. Langere kabels zijn zwaarder en wat lastiger op te bergen; een spiraalkabel is compacter, maar ook stugger in de kou.

Over vermogensverlies hoef je je bij een deugdelijke kabel weinig zorgen te maken: de geleiderdoorsnede is afgestemd op de stroomsterkte, ook bij grotere lengtes. Wat je wel wilt zien, zijn volledig koperen geleiders, een stekker uit één stuk en CE-markering met aanvullende certificering.

Qua onderhoud: houd de contacten droog en schoon, leg de stekker nooit in het zand of de modder en gebruik een beschermdop of hoes. Controleer af en toe de mantel op scheurtjes en de stekker op verkleuring of smeltsporen rond de pennen. Dat laatste wijst op een slecht contact en vraagt om vervanging, niet om doorrijden.

Even rekenen scheelt een miskoop

Zoek voor je bestelt drie dingen op: het vermogen van de boordlader van je auto, het type aansluiting en de situatie waarin je het vaakst laadt. Met die drie gegevens valt de keuze tussen 1-fase en 3-fase, 16A en 32A en de juiste lengte vrijwel vanzelf. Een kabel koop je immers voor jaren, en hij gaat alleen kapot als je hem verkeerd behandelt.