Deze puma heeft een verstelling van de inlaatnokkenas.
Weet iemand hoe de nokkenassen moeten staan na het vervangen van de distributieriem?
Niet gevonden wat je zocht? Misschien is je vraag al eens beantwoord voor je Ford Puma of stel zelf een nieuwe vraag.
Lagerfabrikanten ontwikkelen zich steeds meer als systeemleverancier. Zo heeft INA de firma Schaeffler onder zijn hoede. Dit bedrijf heeft met Ford de elementen ontwikkeld van het nokkenasverstelsysteem dat bij de Pumamotor wordt gebruikt. Zoals bij al deze systemen gebeurt het verstellen zelf via een schuine vertanding die de nokkenas om de lengte as verdraait ten opzichte van het nokkenastandwiel. Het bijzondere van Ford VCT (Variable Camshaft Timing) systeem is dat de oliedruk aan weerszijden van de bedieningszuiger staat. Een speciale regelklep wordt door het Ford EECV motormanagement aangestuurd en zorgt voor de juiste stand van de nokkenas. De totale verstelling bedraagt 40 krukgraden, van 34° voor het BDP tot 6° er na.
Bij het starten zorgt een veer voor het instellen van de zuiger, daarbij geholpen door de wrijving in de kleppentrein. Bovendien is de regelklep nog stroomloos zodat de oliedruk meehelpt om de uiterste stand (geen klepoverlap, inlaat opent 6° na BDP) te bereiken. Een sensor stelt de hoekverdraaiing van de nokkenas vast en de computer vergelijkt deze waarde met die in het kenveld is opgeslagen.
Het systeem biedt een aantal pluspunten. Het vermogen neemt met ruim 4 kW toe, terwijl het koppel bij lage toerentallen en in het middentoerengebied met 3 tot 9 Nm stijgt. Het brandstofverbruik daalt, de stikstofemissie is geringer zonder uitwendige uitlaatgasrecirculatie. Het startgedrag en het stationair draaien zijn verbeterd. Er is maar één nadeel, de kostprijs.
Met de verstelbare inlaatnokkenas bleek het mogelijk te zijn om 90 procent van het maximale koppel te halen tussen 2100 en 6300 t/min. Dat is een typisch Japanse benadering: een niet al te hoge gemiddelde druk (11,8 bar) over een zo breed mogelijk toerengebied. Door een 'korte' overbrenging komt er dan toch een voldoende hoge trekkracht in elke versnelling beschikbaar.
De Duitse manier is, een zo hoog mogelijke gemiddelde effectieve druk met een 'lange' overbrengingsverhouding. Vooral bij turbodiesels gebeurt dit om het brandstofverbruik zo gunstig mogelijk te krijgen met behoud van 'schakellui' rijden.
Het bijzondere van de inlaatnokkenasverstelling is dat deze continu varieert, dus niet alleen vroeg of laat staat. Het resultaat, een hoog koppel over een breed toerengebied.
1= Nokkenastandriempoelie
2= Veer
3= Uitwendige schuine vertanding
4= Olietoevoergroeven met afdichting
5= Olietoevoer naar voorste kamer
6= Olietoevoer naar achterste kamer
7= Achterste kamer
8= Voorste kamer
9= Deksel met afdichting
10= Inwendige schuine vertanding